Anvar Namozov

Azal kotiblari

Qissa


 

 

 

Boysun, umuman Surxon haqida bizning bolalik yillari bilganimiz, Amir Olimxon Buxorodan qochib ketayotib, bu yerda ma’lum muddat toʻxtagan. Xalq Olimxondan biron yorugʻlik koʻrmagan boʻlsa-da, uni hurmat bilan qarshilagan. Keyin, biroz oʻkinib, biroz parishonlanib, uning ortidan qarab qolgan... Oʻshanda allakimlar yozgan kitoblardan biz bu yerdagi goʻzal togʻlar, ular etagidagi yalangliklar, qumliklarda muttasil oʻq qarsillab, hammayoqni «bosmachi egallagani«ni oʻqiganmiz.. Payti kelib, uzoq sukut saqlagan va nihoyat, oʻz farzandlari qoʻliga qalam olgan Surxon "tilga kirdi". Surxon hayotiga "boshqacha koʻz bilan" qaragan dastlabki adib rahmatli Shukur Xolmirzaev edi. Shukur akaning ketidan Mengziyo Safarov, Zoyir Mamajonov, Fayzulla Qilich, Erkin a’zam, Usmon Azim, Jamila Ergasheva, Nodir Normatlar maydonga chiqishdi. Togʻay Murod oʻziga xos shoirona nasr bilan tanildi. Bu kun jarayonni tugal oʻrganib, bemalol »Surxon adiblari» degan kitob tuzish mumkin.

e’tiboringizga havola qilinayotgan qissa muallifi el tanigan adiblarimiz izidan kelayotgan ijodkor. Hayotni ziyrak kuzata oladi. Hayotdagi muammolarni ancha chuqur biladi. Men Anvarjon bilan koʻp soʻzlashib yurib, uning adabiy savodi yaxshiligiga ham qanoat hosil qilganman. Birgina oʻkinchim, menga Anvar Namozov oʻz imkoniyati darajasidan kamroq «ter toʻkayotgan»dek tuyuladi. Shu boisdan, uning bu qissasini koʻrib chiqib, suyundim.

Anvarjonga mashaqqatli adabiyot yoʻlida omad tilayman.

 


Bizni kuzating:

Fikr qoldirish

Email manzilingiz sir tutiladi. * Barcha maydonlarni to‘ldiring.